Ultimate magazine theme for WordPress.

- Advertisement -

ប្រាសាទវត្តភូ

0 23

វត្តភូ​ប្រាសាទបុរាណ​ខ្មែរ​ដែល​បាន​បន្សល់​ទុក​នៅ​ក្នុង​ទឹកដី​ឡាវ

វត្តភូ​គឺជា​ប្រាសាទបុរាណ​ខ្មែរ​មួយ​ដែល​បាន​បន្សល់​ទុក​នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​ ដែល​មាន​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​ជាង​១០០​គីឡូម៉ែត្រ​ ពី​ព្រំដែន​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ខេត្ដ​ស្ទឹងត្រែង ។​ ប្រជាជន​ខ្មែរ​អ្នក​នេសាទ​ភាគច្រើន​ដែល​បាន​ចូល​ទៅ​កម្សាន្ដ​ប្រទេស​ឡាវ​ ពុំ​សូវ​បាន​ទៅ​ដល់​វត្តភូ​ទេ ។​ ពួក​គេ​ច្រើន​តែ​នាំ​គ្នា​ទៅ​មើល​ត្រឹម​ទឹកធ្លាក់​ផាផន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ។​

ប្រាសាទ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ទ្រុឌទ្រោម​ និង​បាក់បែក​នេះ​ កសាង​ឡើង​នៅ​ចន្លោះ​ទសវត្សរ៍​ទី​៩​ និង​ទសវត្សរ៍​ទី​១២​ ដែល​បុព្វបុរស​ខ្មែរ​សម័យ​នោះ​ កសាង​ឡើង​ដើម្បី​រំលឹក​ដល់​ព្រះ​ឥសូរ ។​ ប្រាសាទ​ត្រូវ​បាន​កសាង​ឡើង​កម្ពស់​២០០​ម៉ែត្រ​ ត្រង់​ចង្កេះ​ភ្នំ​មាន​ក្បាច់​រចនាបថ​ប្រហាក់​ប្រហែល​នឹង​ប្រាសាទ​បាពួន ។ ប្រាសាទ​វត្តភូ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​បញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ពិភពលោក​ដូច​ប្រាសាទអង្គរវត្ដ​ផង​ដែរ ។

យោង​តាម​ការ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​របស់​លោក​មីសែល​ ត្រាណេ​ ប្រាសាទ​វត្តភូ​ជាទី​តាំង​នៃ​ទីក្រុង​បុរាណ​មួយ​ដែល​ជាទី​ក្រុង​ដើម​នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​ចេនឡា ។​ ប៉ុន្ដែ​ក្រោយ​ពី​ព្រះរាជាណាចក្រ​មាន​ឱនភាព​ និង​បែកបាក់​ បូជនីយដ្ឋាន​ដ៏​សំខាន់​នេះ​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​ទៅជា​វត្ដ​មួយ​នៃ​ប្រទេស​ឡាវ ។​

ប្រាសាទ​វត្តភូ​ ជា​ប្រាសាទភ្នំ​បែរមុខ​ទៅ​ទិស​ខាងកើត​ មាន​រាង​ជា​ក្រចាប់​សេះ ។​ សង់​នៅ​ចង្កេះ​ភ្នំ​ដែល​មាន​ជណ្ដើរ​ធ្វើ​អំពី​ថ្មដារ​ថ្នាក់ៗ​មាន​ប្រវែង​១៣០០​ម៉ែត្រ​ ប្រកបដោយ​ក្បាច់រចនា​យ៉ាង​ល្អ​ប្រណិត ។​ ផ្លូវ​ចូល​ទៅ​កាន់​តួ​ប្រាសាទ​ដំបូង​ឡើយ​មាន​ដាំ​បង្គោល​សិលា​រៀប​ជា​ជួរ​អម​សងខាង​លម្អ​ដោយ​នាគ​លូន ។​ ប៉ុន្ដែ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ បង្គោល​សិលា​ និង​នាគ​លូន​ទាំងនោះ​ត្រូវ​បាក់​ដួល​រំលំ​ស្ទើរ​ទាំងអស់ ។​ តាម​ផ្លូវ​ចូល​មាន​ស្ពាន​នាគរាជ​មួយ​កសាង​ឡើង​សម្រាប់​ឧទ្ទិស​នាំ​មនុស្ស​ទៅ​កាន់​វេទឋាន​ដ៏​មាន​មហិទ្ធិឫទ្ធិ ។​

- Advertisement -

ប្រាសាទ​វត្តភូ​សាង​ឡើង​គឺ​តំណាង​ព្រះ​សុម៉ែរ​ ជាទី​ស្ថាន​ដ៏​ពិសិដ្ឋ​ប្រកបដោយ​សិរី​មង្គល ។​ ទី​ប្រាសាទ​នេះ​បាន​តម្កល់​នូវ​ព្រះ​សេវៈ​លិង្គ​សម្រាប់​ព្រះរាជា​ខ្មែរ​គ្រប់​សម័យកាល ។​

នៅ​សងខាង​ជណ្ដើ​ឡើង​ភ្នំ​មាន​ដើម​ចំប៉ី​ធំៗ​ ដុះ​សងខាង​ផ្លូវ​យ៉ាង​ស្រស់​ស្អាត ។​ ទី​តាំង​ប្រាសាទ​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់់​ចង្កេះ​ភ្នំ​ នៅ​ទីនោះ​មាន​រូប​ព្រះ​បដិមាករ​មួយ​អង្គ​ធំ​នៅ​កណ្ដាល​ប្រាសាទ​ ហើយ​តួ​ប្រាសាទ​មាន​ការ​បាក់បែក​ខ្លះ​ ប្រហែលជា​ដោយសារ​គ្មាន​ការ​ថែទាំ ។​ នៅ​ផ្នែក​ខាងក្រោយ​ប្រាសាទ​មាន​ទ​ទឹក​មួយ​ ដែល​ត្រងទឹក​ចេញ​មក​ពី​ភ្នំ​ហើយ​ហូរ​មិន​ចេះ​ឈប់ ។

តាម​ពិត​ទៅ​ប្រាសាទ​វត្តភូ​នេះ​សង់​នៅ​ពីមុខ​ភ្នំ​មួយ​ដែល​មានឈ្មោះ​ថា​ «លិង្គ​បវិរៈ» សារសំខាន់​របស់​ទីតាំង​នេះ​ ជា​ពិសេស​វត្ដមាន​របស់​លិង្គ​ធម្មជាតិ​នេះ​ ជា​ប្រភព​នៃ​ការ​សាងសង់​ប្រាសាទ​នេះ​ឡើង ។​ ​បើ​តាម​លោក​មីសែល​ ត្រាណេ​ លិង្គ​ធម្មជាតិ​នេះ​ មាន​កម្ពស់​១៨​ម៉ែត្រ​ ហើយ​ដែល​នៅ​ក្រោម​ភ្នំ​នោះ​មាន​ជ្រោះ​ទឹក​មួយ​ដែល​មាន​ទឹក​ហូរ​មិន​ចេះ​ដាច់​ ដែល​គេ​សន្មត់​ថា​ទឹក​ហូរ​ចេញពី​លិង្គ​នោះ​មិន​ដាច់​ទេ ។​ កុលសម្ព័ន្ធ​នានា​ខ្មែរ​បុរាណ​បាន​ចាត់​ទុក​ទីតាំង​នោះ​ជាទី​សក្ការៈ​គោរព​បូជា​ដ៏​ស័ក្ដិសិទ្ធិ​ជាទី​បំផុត ។

បុព្វបុរស​ខ្មែរ​យើង​បាន​ជីក​ស្រះ​មាន​រាង​បួន​ជ្រុង​ប្រវែង​បណ្ដោយ​៦០០​ម៉ែត្រ​ និង​ទទឹង​២០០​ម៉ែត្រ​ នៅ​ពីមុខ​ផ្លូវ​ឡើង​ទៅ​ប្រាសាទ ។​ ស្រះ​ទឹក​នេះ​មិន​ចេះ​រីងស្ងួត​ឡើយ​គឺ​អាច​ប្រើប្រាស់​បាន​គ្រប់​រដូវ​កាល ។​ ដែល​ចំណុច​នេះ​បាន​បង្ហាញ​ថា​ ព្រះមហាក្សត្រ​ខ្មែរ​សម័យ​នោះ​មាន​នយោបាយ​ទឹក​យ៉ាង​ល្អ​គួរ​ឲ្យ​ស្ញប់ស្ញែង​ជាទី​បំផុត ។​

ប្រភពៈ  សាលអាន​ ថ្ងៃ​ទី​២០/១១/០៦​ (អត្ថបទ​ដកស្រង់​ពី​កាសែត​រស្មីកម្ពុជា)

Source: ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ

Comments
Loading...