Ultimate magazine theme for WordPress.

- Advertisement -

ល្បែងវាយកូនឃ្លីជិះសេះនៅសម័យវប្បធម៌បាយ័ន

0 16

នា​សម័យ​វប្បធម៌​បាយ័ន​នៅ​ចុង​សតវត្សរ៍​ទី​១២ និង​ដើម​សតវត្សរ៍​ទី​១៣ នៃ​គ្រិស្ដសករាជ ប្រទេស​កម្ពុជា​មានការ​រីក​ចម្រើន​គ្រប់​វិស័យ​ដែល​រួម​មាន​ទាំង​ល្បែង​ប្រជាប្រិយ​ផ្សេងៗ​ផង ។ ភាព​រុងរឿង​ថ្កុំថ្កើង​នេះ​អាច​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​តាម​រយៈ​ចម្លាក់​លើ​ជញ្ជាំង​ប្រាសាទ​ឬ​សំណង់​ថ្ម​ផ្សេងៗ​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​ប្រពៃណី​នៅ​ព្រះ​បរមរាជវាំង​បុរាណ​ដូច​ជា ព្រលានជល់ដំរី​ជាដើម ។

ក្រៅពី​ចម្លាក់​ទាក់ទិន​ទៅ​នឹង​ចម្បាំង គេ​ឃើញ​នៅ​ជ្រុង​មួយ​នៃ​ព្រលានជល់ដំរី​ក្បែរ​ព្រលាន​ព្រះ​គម្លង់ គឺ​មាន​ចម្លាក់​មួយ​ចំនួន​ ស្ដីពី​ល្បែង​វាយ​កូន​ឃ្លី​ដោយ​ប្រើ​សេះ​ធ្វើ​ជា​ជំនិះ​សម្រាប់​លេង ។ ពិត​ណាស់​ហើយ​ថា នា​សម័យ​អង្គរ​ដ៏​បវរ ល្បែង​របាំ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ប្រព្រឹត្ដ​ឡើង​ក្នុង​ពេល​បុណ្យ​ទាន​ផ្សេងៗ​នៅ​មុខ​ព្រលាន​ជល់​ដំរី​ដែល​ជា​កន្លែង​មាន​ប្រជាជន​មក​លេង​កំសាន្ដ​យ៉ាង​កុះករ ក៏​ប៉ុន្ដែ​ការ​វិវឌ្ឍន៍​នៃ​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​ដ៏​អភ័ព្វ​ពុំ​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ល្បែង​ប្រជាប្រិយ​នេះ​មាន​ជីវិត​រស់រាន​រហូត​បន្ដ​ដល់​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ឡើយ ។​

ទិដ្ឋភាព​ដ៏​អធិកអធម​នេះ​គ្រាន់តែ​នៅ​សល់​ស្លាកស្នាម​លើ​ជញ្ជាំង​ថ្ម​នៃ​ខឿន​ព្រលាន​ដំរី​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ។ ដោយហេតុ​ថា ចម្បាំង​មិន​ឈប់​ឈរ និង​អសន្ដិសុខ​ក្នុង​តំបន់​ដែល​បង្ក​ឡើង​ដោយ​បរទេស​ជិតខាង​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រពៃណី​ល្បែង​វាយ​កូន​ឃ្លី​ជិះសេះ​នេះ​ត្រូវ​រលត់​រលាយ​ជា​យថាហេតុ ។ លោក​បណ្ឌិត មីសែល ត្រាណេ អ្នកឯកទេស​ខាង​វប្បធម៌​ខ្មែរ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ឲ្យ​ដឹង​ថា តាម​រយៈ​នៃ​ការ​ស្រាវជ្រាវ​របស់​យើង​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ឃើញ​នូវ​ល្បែង​វាយ​កូន​ឃ្លី​ជិះសេះ​នេះ​មាន​លក្ខណៈ​ប្រហាក់ប្រហែល​នឹង​ល្បែង​ប៉ូឡូ​នៅ​ប្រទេស​អឺរ៉ុប​ដូច្នោះ​ដែរ ព្រោះ​ល្បែង​ទាំង​ពីរ​នេះ​មាន​ជិះសេះ​ដូច​គ្នា ។​

- Advertisement -

លោក​បណ្ឌិត​បានឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា សកម្មភាព​លេងល្បែង​ប្រជាប្រិយ​ក្នុង​ព្រះរាជ​ធានី​ខ្មែរ​នា​សម័យកាល​កន្លង​មក​ខាងលើ​បាន​បង្ហាញ​ច្បាស់​ថា ទំនាក់ទំនង​ខាង​វប្បធម៌​ខ្មែរ​និង​បរទេស​ពិតជា​មាន​ភាព​ជិត​ស្និទ្ធ​ផង​ដែរ ដោយ​រួម​ផ្សំ​នឹង​កម្រិត​វប្បធម៌​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​ថ្លៃថ្នូរ​របស់​សង្គម​ខ្មែរ​បុរាណ​ផង ។ ល្បែង​វាយ​កូន​ឃ្លី​នេះ​ពុំ​មែន​ជា​ល្បែង​របស់​ពួក​ក្រុម​អភិជន​នៅ​ជុំវិញ​ព្រះមហាក្សត្រ​នោះ​ទេ តែ​ក៏​ជា​ល្បែង​ប្រជាប្រិយ​សម្រាប់​មនុស្ស​ទូទៅ​ដោយ​ត្រូវ​ប្រើ​សត្វ​សេះ​ជា​ច្រើន​ក្បាល ។ ល្បែង​នេះ​បាន​ទាក់ទាញ​ទស្សនិកជន​យ៉ាងច្រើន​សម្បើម​ណាស់ ជាក់ស្ដែង​ពេល​លេង​ម្ដងៗ​មាន​អ្នក​ចូលរួម​ពី​ទី​ជិត​ឆ្ងាយ​ដ៏​ច្រើន​កុះករ​ពេញ​បរិវេណ​នៃ​ព្រលាន​ជល់ដំរី​ដ៏​ធំ​នេះ ។​

លោក​បណ្ឌិត មីសែល ត្រាណេ បាន​ពណ៌នា​ឲ្យ​ដឹង​ពី​លក្ខណៈ​លេងល្បែង​វាយ​កូន​ឃ្លី​ជិះសេះ​នេះ​ថា បើ​យោង​តាម​ចម្លាក់ គឺ​អ្នកលេង​ដៃ​ម្ខាង​កាន់​ឈើ​មួយ​វែង​មាន​ក្បាល​រាង​កោង​សម្រាប់​វាយ​កូន​ឃ្លី ឯ​ដៃ​មួយទៀត​កាន់​ក្បាល​សេះ ។ ពួក​គេ​ជា​អ្នកលេង​ល្បែង​មាន​ទឹកមុខ​ក្លៀវក្លា​អង់អាច​អស្ចារ្យ រួម​ទាំង​បង្ហាញ​ពី​ទេព​កោសល្យ​ខ្ពស់​របស់​ពួក​គេ​ផង​ដែរ ៕

ប្រភពៈ  សាលអាន ថ្ងៃនេះ ០៦/១០/០៤ (ដកស្រង់​ពី​កាសែត​រស្មីកម្ពុជា)

Source: ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ

Comments
Loading...