Ultimate magazine theme for WordPress.

- Advertisement -

ព្រះរាជាណាចក្រខ្មែរក្រោយរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧

0 19

ក្រោយ​ពី​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧​ បាន​សោយ​ទីវ​ង្គ​ត់ទៅ ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​បាន​ធ្លាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ភ្នក់ភ្លើង​សង្គ្រាម និង​អស្ថេរភាព​នយោបាយ សេដ្ឋកិច្ច និង​សង្គម​ ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រទេស​ជាតិ​ខ្សត់ខ្សោយ​ម្ដង​ហើយ​ម្ដងទៀត ។ មូលហេតុ​នៃ​វិបត្ដិ​ខាងលើ​នេះ​បណ្ដាល​មក​ពី​មូលហេតុ​ធំៗ​៣​គឺ ការ​បែកបាក់​ផ្ទៃក្នុង​រវាង​ថ្នាក់​ដឹង​នាំ​រដ្ឋាភិបាល និង​ការ​វាតទី​និយម​ពី​សំណាក់​ជនជាតិ​សៀម ដែល​ទើបតែ​បាន​បង្កើត​រដ្ឋ​ឯករាជ្យ​របស់​ខ្លួន​នៅ​លើ​ខេត្ដ​មួយ​ចំនួន​របស់​ខ្មែរ ដែល​ពួក​គេ​ធ្លាប់​ជ្រកកោន​ពី​មុន​មក​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​អភិបាល​ខេត្ដ​ខ្មែរ ដែល​ជា​ម្ចាស់​ទឹកដី និង​ជា​ចៅហ្វាយ​របស់​ពួក​គេ ។ ​នៅ​មាន​កត្ដា​សំខាន់​មួយទៀត គឺ​កត្ដា​សាសនា ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្មែរ​បែកបាក់​សាមគ្គី​គ្នា និង​គ្មាន​កម្លាំងកាយ​ចិត្ដ​ដើម្បី​រារាំង​គ្រប់​អំពើ​ឈ្លានពាន​របស់​បរទេស ។​

សូម​បញ្ជាក់ថា ក្រោយ​ពី​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ អស់ព្រះជន្ម​ទៅ សង្គម​ខ្មែរ​ត្រូវ​បាន​រង្គោះរង្គើ​ដោយ​ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ជំនឿ​សាសនា​ពី​ព្រះ​ពុទ្ធសាសនា​មហាយាន​ទៅ​ជា​ព្រហ្មញ្ញសាសនា​វិញ​ដូច​សម័យ​មុនៗ ។ ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ជំនឿ​សាសនា​នេះ​ហើយ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្មែរ​បាត់បង់​នូវ​ជំនឿ​ជឿជាក់​លើ​វាសនា​របស់​ខ្លួនឯង  ហើយ​រហូត​ដល់​ហ៊ាន​ងើបឈរ​ឡើង​ដើម្បី​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​អំណាច​មូលដ្ឋាន​របស់​ជាតិ​ឯង​ថែម​ទៀត​ផង ។

ក្នុង​ស្ថានភាព​នេះ​ជនជាតិ​ខ្មែរ​នៅ​ក្នុង​ចក្រភព​អង្គរ​បុរាណ ដែល​សព្វថ្ងៃ​បាន​ក្លាយទៅជា​ទឹកដី​របស់​ថៃ និង​លាវ​ទៅ​ហើយ​នោះ​ ពុំ​អាច​ទទួលយក​បាន​នូវ​ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ទម្រង់​សាសនា​បែប​នេះ​បាន​ឡើយ ។ ពីព្រោះ​ពួក​គេ​ដែល​ធ្លាប់​មាន​ជំនឿ​ងប់​ទៅ​លើ​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​ហើយ​នោះ ពុំ​អាច​ទទួលយក​លទ្ធិ​ព្រហ្មញ្ញសាសនា​ឡើង​វិញ​ជា​ដាច់ខាត ។ ដូច្នេះ​ពួក​គេ​បាន​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​អំណាច​មូលដ្ឋាន​ហើយ​បាន​ចូលរួម​ជាមួយ​សត្រូវ​សៀម ដើម្បី​ផ្ដួលរំលំ​រដ្ឋាភិបាល​ខ្មែរ ឬ​ប្រឆាំង​នឹង​អំណាច​កណ្ដាល​នៅ​អង្គរ​មហានគរ ។ ទង្វើ​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​កងទ័ព​ថៃ​ឆ្លៀតឱកាស​វាយ​កងទ័ព​ខ្មែរ ហើយ​ពួក​គេ​មាន​ប្រៀប​លើ​កងទ័ព​ខ្មែរ ។ មិនយូរ​ប៉ុន្មាន​អាណាខេត្ដ​នានា​របស់​ព្រះរាជា​ណាចក្រ​កម្ពុជា ជា​បន្ដបន្ទាប់​ត្រូវ​បាន​ទ័ព​សៀម​ដណ្ដើម​យក ។​

- Advertisement -

គួរ​រំលឹក​ដែរ​ថា​ទន្ទឹម​គ្នា​នោះ​ដែរ​ ទឹកដី​នៃ​ជ្រោយ​ម៉ាឡាកា​ក្នុង​ឈូង​សមុទ្រ​ថៃ​បច្ចុប្បន្ន​ដែល​ពី​ដើម​ជា​សរសៃឈាម​សេដ្ឋកិច្ច​សម្រាប់​ប្រទេស​ខ្មែរ​ក៏​ត្រូវ​បាត់បង់​ដែរ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រទេស​បាត់បង់​នូវ​ប្រភព​ចំណូល​យ៉ាង​ធំ ។ រីឯ​តំបន់​ឈូង​សមុទ្រ​ដទៃ​ទៀត​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភូមិភាគ​ដែន​សណ្ដ ឬ​កម្ពុជា​ក្រោម​ដែល​ធ្លាប់​មាន​ការ​ជួញដូរ​ជាមួយ​បរទេស​តាម​ផ្លូវ​សមុទ្រ​តាំងពី​សម័យ​នគរ​ភ្នំ និង​ចេនឡា​ក៏​ត្រូវ​យួន​ដណ្ដើម​យក​ដែរ​ចាប់តាំងពី​សតវត្សរ៍​ទី​១៧​មក ។ ទាំង​អស់នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខឿនសេដ្ឋកិច្ច នយោបាយ​មូលដ្ឋាន​ដ៏​រឹង​មាំ​ត្រូវ​បាន​ធ្លាក់​ដុនដាប​ជា​លំដាប់ ។​

វិបត្ដិ​នៃ​សង្គម​យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ​នេះ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ឥទ្ធិពល​ខ្មែរ​ចុះ​ខ្សោយ ក៏​បណ្ដាល​មក​ពី​មូលហេតុ​ចម្បង​មួយទៀត​ដែរ​គឺ​ការ​បោះបង់​ចោល​ឬ​ការ​ខូចខាត​ដោយ​សង្គ្រាម​នូវ​ប្រព័ន្ធ​ធារាសាស្ដ្រ​នានា​ដែល​ជា​ប្រភព​នៃ​វឌ្ឍនភាព​វប្បធម៌ អារ្យធម៌​សម័យ​អង្គរ ។ សង្គ្រាម​រ៉ាំរ៉ៃ និង​អសន្ដិសុខ​មិន​ឈប់​ឈរ ព្រមទាំង​ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​រុះរើ​រាជធានី​ជា​ញឹកញាប់​នៅ​ពាក់កណ្ដាល​សតវត្សរ៍​ទី​១៥​នៃ​គ្រិស្ដសករាជ ក៏​ជា​កត្ដា​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ​ជាតិ​ត្រូវ​ខ្ទេច​ខ្ទាំ​ដែរ ។ ក្នុង​ពេល​មាន​សង្គ្រាម​ម្ដងៗ​ ទ័ព​សៀម​តែងតែ​ចាប់​កៀរ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​យក​ធ្វើ​ជា​ឈ្លើយសឹក ។ សរុបសេចក្ដី​មក គឺ​កត្ដា​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ខាងលើ​នេះ​ហើយ​ដែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រទេស​ខ្មែរ​ដែល​ធ្លាប់តែ​ខ្លាំង​មហិមា មាន​សន្ដិសុខ មាន​ភាព​សម្បូរ​សប្បាយ​រុងរឿង​ថ្កុំថ្កើង ធ្លាក់​ចុះ​ខ្សោយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ៕

ប្រភពៈ  សាលអាន ថ្ងៃទី ០៧/១២/០៥ (អត្ថបទ​បណ្ឌិត​មីសែល ត្រាណេ)

Source: ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ

Comments
Loading...