Ultimate magazine theme for WordPress.

- Advertisement -

ស្ពានបុរាណដែលស្ថិតនៅដាច់សង្វែង

0 3

ប្រទេស​កម្ពុជា​មាន​អាកាសធាតុ​ក្ដៅ​ហើយ​សើម និង​សម្បូរ​ទៅ​ដោយ​ទន្លេ សមុទ្រ ព្រែក​ស្ទឹង បឹងបួ​… នៅ​គ្រប់​ខេត្ដ​ក្រុង ដែល​លក្ខណៈ​នេះ​មាន​អំណោយផល​ដល់​ការងារ​កសិកម្ម ។ នៅ​សម័យ​មហានគរ​ដ៏​រុងរឿង ​ព្រះមហាក្សត្រ​បាន​អនុវត្ដ​នយោបាយ​ទឹក​ដើម្បី​លើក​កម្ពស់​ជីវភាព​ប្រជាពលរដ្ឋ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រទេស​ជាតិ​មាន​ការ​រីក​ចម្រើន​រុងរឿង​ដល់​កម្រិត​កំពូល​ទៀត​ផង សូម្បី​​តែ​នៅ​បរិវេណ​សំណង់​ប្រាសាទ ក៏​មាន​គូ​ទឹក ស្រះ ឬ​កស្សិណ​ដែរ ។​

ក្នុង​នោះ​គេ​សង្កេត​ឃើញ​ស្ពាន​អូរជីក ដែល​មាន​ប្រវែង​ប្រមាណ ៣០០​ម៉ែត្រ និង​កម្ពស់​​ប្រមាណ​១០​ម៉ែត្រ ជីក​តាំងពី​សម័យ​បុរាណ​រហូត​ដល់​បច្ចុប្បន្ន​ ក្លាយជា​ទ្វារ​ទឹក​សម្រាប់​ត​ភ្ជាប់​បណ្ដាញ​ប្រព័ន្ធ​ធារាសាស្ដ្រ​ពី​បឹង​ ទន្លេ ព្រែក អូរ ល្បើក បារាយណ៍ ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ការងារ​កសិកម្ម និង​ត​ភ្ជាប់​ទៅ​ប្រព័ន្ធ​គមនាគមន៍ ព្រមទាំង​ជា​សំណង់​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​ដ៏​ធំ​អស្ចារ្យ​សម្រាប់​ទាក់ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ទៀត​ផង ។

ស្ពាន​អូរជីក​ព្រែកជីក​ស្ថិត​នៅ​ឃុំ​ជើងទាន ស្រុក​ចុងកាល់ ​ខេត្ដ​ឧត្ដរមានជ័យ កសាង​ពី​ថ្មបាយក្រៀម នា​សម័យ​មហានគរ​ដ៏​រុងរឿង ​មាន​បណ្ដោយ​ប្រមាណ​៣០០​ម៉ែត្រ កម្ពស់​​ជិត​១០​ម៉ែត្រ ហើយ​ទទឹង​មាន​ទំហំ​ប៉ុន​នឹង​ផ្លូវ​សព្វថ្ងៃ​ បើ​យើង​ធ្វើ​ដំណើរ​មិន​ចាប់អារម្មណ៍ ប្រាកដជា​មិនដឹង​ថា​ស្ពាន​នោះ​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់​ណា​នោះ​ទេ ។ ប៉ុន្ដែ​តាម​ឯកសារ​ខ្លះ​បញ្ជាក់ថា ស្ពាន​អូរជីក​នោះ​កសាង​ក្នុង​សម័យ​មហានគរ​គឺ​មុន​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ ហើយ​តំបន់​នោះ​មាន​ទឹកភ្លៀង​ជន់​ជោរ​ខ្លាំង​នា​រដូវវស្សា ធ្វើ​ឲ្យ​លិច​ផ្លូវ​ពិបាក ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្លងកាត់​លិច​ភូមិឋាន ដំណាំ​កសិកម្ម​ជា​ញឹកញាប់ ទើប​កសាង​ស្ពាន​នេះ​ឡើង​ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​កុំ​ឲ្យ​ស្ទះ​ទឹក​ផង​ និង​ជា​មធ្យោបាយ​ត​ភ្ជាប់​នៃ​ប្រព័ន្ធ​គមនាគមន៍​ទៅ​កាន់​តំបន់​នានា​ផង ។​

បើ​យើង​ពិនិត្យ​តាម​លក្ខខណ្ឌ​ធម្មជាតិ តាម​បណ្ដោយ​ព្រែក​អូរជីក មានទឹក​ហូរ​ធ្លាក់​មក​ពី​តំបន់​ផ្សេងៗ ដូច​ជា​តំបន់​ភ្នំ​គូលែន ភូមិសាស្ដ្រ​ខេត្ដ​សៀមរាប​-​ឧត្ដរមានជ័យ ហើយ​មក​ចាក់​បំពេញ​ព្រែក​អូរជីក រួច​ហូរ​ឆ្ពោះទៅ​បឹង​ទន្លេសាប​ដ៏​ធំ​ល្វឹងល្វើយ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ព្រែក​នេះ​មានទឹក​យ៉ាងច្រើន​សន្ធឹកសន្ធាប់​ធ្វើ​សម្រាប់​ការងារ​កសិកម្ម​ស្រែ​ចម្ការ​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ និង​ជួយ​ឲ្យ​មាន​ជីវភាព​ខ្ពស់​ទៀត​ផង ។

ទាក់ទិន​នឹង​ព្រែក​អូរជីក​នេះ តាម​អត្ថបទ​ស្រាវជ្រាវ​របស់​លោក​ រុន សម្បត្ដិ បាន​បញ្ជាក់ថា ព្រែកជីក​នេះ​កសាង​ឡើង​នៅ​មុន​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ ព្រោះ​នៅ​ក្នុង​រាជ្យ​របស់​ព្រះ​អង្គ ទ្រង់​បាន​កសាង​ផ្លូវ​មួយ​ខ្សែ​កាត់​តាម​ខ្លោងទ្វារ​ខាងត្បូង​ក្រុង​អង្គរធំ ទៅ​ទិស​ខាងកើត​ឆៀង​ខាងត្បូង សំដៅ​ទៅ​ខេត្ដកំពង់ធំ មាន​បណ្ដោយ​ប្រវែង​១៥០​គីឡូម៉ែត្រ ដោយ​កាត់​ទំនប់​ព្រែកជីក​នេះ​ជា​ពីរ​កំណាត់ នៅ​ត្រង់​ចំណុច​ថ្នល់ចែក​នៃ​ឃុំ​ដំដែក ស្រុក​សូត្រនិគម​សព្វថ្ងៃ ។​

ជាក់ស្ដែង​យើង​ឃើញ​មាន​បន្សល់​ទុក​នូវ​ស្ពាន​បុរាណ​ចំនួន​១០ នៅ​តាម​បណ្ដោយ​កំណាត់​ផ្លូវ​ចាប់ពី កំពង់ក្ដី (ព្រំប្រទល់​ខេត្ដកំពង់ធំ) ​មក​ខេត្ដសៀមរាប ។ ប៉ុន្ដែ​កាលពី​ទស​វត្ស​១៩៧០​ មាន​ស្ពាន​ដល់​ទៅ​២២​ឯណោះ ការ​បាត់បង់​នេះ​ក៏​ដោយសារ​តែ​ការ​កសាង និង​ជួស​ជុល​ផ្លូវ ។ កាលដែល​ព្រះបាទ​ជ័យ វរ្ម័ន​ទី​៧ ទ្រង់​សម្រេច​ព្រះទ័យ​បញ្ជា​ឲ្យ​គេ​កសាង​ផ្លូវ​ដោយ​ពុះ​កាត់​ទទឹង​ព្រែកជីក​នេះ ប្រហែលជា​ពេល​នោះ ព្រែកជីក​បាន​កកស្ទះ ឬ​ក៏​ឈប់​ដំណើរការ​មិន​អាច​ប្រើប្រាស់​ទៀត​កើត និង​យល់​ថា វា​លែង​មាន​សារប្រយោជន៍​ក្នុង​ការ​ប្រើប្រាស់ ទើប​ព្រះ​អង្គ​សម្រេច​ព្រះទ័យ​កសាង​ផ្លូវ​នេះ​ឡើង ។​

- Advertisement -

សព្វ​ថ្ងៃនេះ​ នៅ​មាន​ទស្សនៈ​ជា​ច្រើន​ដែល​ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​សារសំខាន់​របស់​ព្រែកជីក​នេះ ដោយ​បាន​ចោទសួរ​ថា តើ​វា​មាន​តួនាទី​សំខាន់​អ្វីខ្លះ​បានជា​ប្រជាជន​នៅ​សម័យ​បុរាណ នាំ​គ្នា​ជីក​ព្រែក​មាន​ទំហំ​ដល់​ថ្នាក់​នេះ ? ហើយ​គេ​ប្រើប្រាស់​វា​សម្រាប់​ធ្វើ​អ្វី ? អ្នកសិក្សា​ខ្លះ​បាន​បញ្ចេញ​គំនិត​ថា ព្រែកជីក​នេះ​មាន​តួនាទី មិន​ត្រឹមតែ​បង្ហូរទឹក​នៅ​រដូវវស្សា​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ គឺ​គេ​កសាង​សម្រាប់​ដឹក​ជញ្ជូន​ថ្ម​ពី​អូរ​ថ្មដាប់ (នៅ​បាត​អូរ​នេះ​យើង​ឃើញ​មាន​បន្សល់​ទុក​នូវ​ស្លាកស្នាម​ដែល​អាច​ឲ្យ​យើង​យល់​បាន​ថា កន្លែង​នេះ​គឺជា​ការដ្ឋាន​សម្រាប់​យក​ថ្ម​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ការដ្ឋាន​យក​ថ្ម​ជា​ច្រើន​កន្លែង​ទៀត​នៅ​ភ្នំ​គូលែន មាន​ឈ្មោះ​ថា​អូរថ្មដាប់) ចុះ​មក​ក្រោម​តាម​បណ្ដោយ​ព្រែកជីក​នេះ​បន្ដ​រហូត​ដល់​បឹង​ទន្លេសាប ហើយ​បន្ដ​មក​កាន់​តំបន់​អង្គរ​តាម​ដងស្ទឹង​សៀមរាប ដើម្បី​យក​ថ្ម​ទាំងអស់​នោះ​មក​កសាង​ប្រាសាទ ។​

ដោយហេតុ​ថា ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​តាម​ផ្លូវទឹក​បែប​នេះ វា​មាន​ភាព​ងាយស្រួល​ជាង​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​តាម​មធ្យោបាយ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ណា​មួយ ​វា​ធូរ​កម្លាំង​​ច្រើន​ទៀត​ផង ។ ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​នេះ ប្រហែលជា​ធ្វើ​ឡើង​តាម​រយៈ​ក្បូន ឬ​តាម​ទូក នេះ​អាស្រ័យ​ដោយ​ពោះ​នៃ​ព្រែកជីក​នេះ​មាន​ទំហំ​ធំ​សម​ល្មម នឹង​ធ្វើ​ជា​ផ្លូវ​សម្រាប់​ដឹក​ជញ្ជូន​បាន​ផង ។​

ទោះជា​យ៉ាងណា​ក៏​ដោយ ក៏​សម្មតិកម្ម​នេះ គឺជា​គំនិត​មួយ​ក្នុង​ការ​ពិចារណា​រកហេតុ​ផល ។ ប៉ុន្ដែ​ចំណុច​ដែល​ជា​ការ​កំណត់​ជាក់ច្បាស់​នេះ គឺ​វា​មាន​តួនាទី​មួយ​ក្នុង​ការ​បង្ហូរ​ទឹក​នៅ​រដូវវស្សា ពី​តំបន់​លើ​ភ្នំ​គូលែន​ទៅ​បឹង​ទន្លេសាប ព្រោះ​បើ​យើង​ពិនិត្យ​មើល​អំពី​ទីតាំង​ភូមិសាស្ដ្រ​នៃ​តំបន់​ភ្នំ​គូលែន​ឃើញ​ថា វា​មាន​កម្ពស់​យ៉ាង​ខ្ពស់ ហើយ​សម្បូរ​ទៅ​ដោយ​ព្រៃឈើ​ក្រាស់ៗ ដែល​នេះ​ជា​របាំង​ទឹកភ្លៀង​និង​ជា​ប្រភព​ទាក់ទាញ​ទឹកភ្លៀង ។

ចំណែក​ចាស់ទុំ​ដែល​ចេះ​ចាំ​ពី​ប្រវត្ដិ​អូរជីក​នេះ​បញ្ជាក់ថា ព្រែក​និង​ស្ពាន​នេះ​មិន​ត្រឹមតែ​ជា​ទ្វារ​សម្រាប់​បញ្ចេញ​បញ្ចូល​ទឹក​ក្នុង​ការងារ​កសិកម្ម​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ក្នុង​ព្រែក​នេះ​មាន​ថ្ម​ល្អ​ប្រណីតៗ​សម្រាប់​យក​ទៅ​កសាង​សំណង់​ប្រាសាទ​នានា​នៅ​តំបន់​អង្គរ ក៏​ដូច​ជា​ទូទាំង​ខេត្ដ​ក្រុង កាលពី​សម័យ​មុន​មនុស្ស​នាំ​គ្នា​ទៅ​ជីក​ថ្ម​នៅ​ទីនោះ​ដឹក​ជញ្ជូន​ទៅ​កាន់​ភូមិសាស្ដ្រ​ផ្សេងៗ ហើយ​វា​ជា​ប្រព័ន្ធ​ផ្លូវទឹក​ដ៏​សំខាន់​ទៀត​ផង ។ លើស​ពី​នេះ​ទៀត នៅ​សម័យ​អាណានិគម​បារាំង​ក៏​ដូច​ជា​សម័យ​ក្រោយៗ​ដែរ ពួក​អ្នកមាន​អំណាច​មួយ​ចំនួន​បាន​សហការ​ជាមួយ​ឈ្មួញ​បាន​កាប់​ឈើ​បណ្ដែត​នៅ​ភូមិសាស្ដ្រ​ក្បែរៗ​នោះ​តាម​ព្រែកជីក​ឆ្ពោះទៅ​តំបន់​បឹង​ទន្លេសាប រួច​បង្ហួស​ទៅ​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ដើម្បី​លក់​បម្រើ​ផលប្រយោជន៍​បុគ្គល​ ឬ​បក្សពួក​របស់​ខ្លួន បណ្ដាល​ឲ្យ​ព្រៃឈើ​មួយ​ភាគ​ធំ​រង​ការ​បំផ្លិចបំផ្លាញ​យ៉ាង​រង្គាល ។​

នៅ​សម័យ​មហានគរ​ដ៏​រុងរឿង គេ​សង្កេត​ឃើញ​មាន​សេសសល់​ស្ពាន​បុរាណ​ធំ​ពីរ គឺ​ស្ពាន​កំពង់ក្ដី ជាប់​ព្រំប្រទល់​ខេត្ដកំពង់ធំ និង​ខេត្ដសៀមរាប ស្ពាន​អូរជីក ខេត្ដ​ឧត្ដរមានជ័យ ដែល​កំពុង​តែ​ទាក់ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ពី​គ្រប់​មជ្ឈដ្ឋាន ព្រមទាំង​ស្ពាន​តូចៗ​ជា​ច្រើន​ទៀត​នៅ​ពាសពេញ​ផ្ទៃ​ប្រទេស ។ ចំណែក​ផ្លូវ​បុរាណ​មួយ​ចំនួន​គេ​សង្កេត​ឃើញ​ប្រសព្វ​គ្នា​នៅ​បរិវេណ​ប្រាសាទ​បន្ទាយឆ្មារ ស្រុក​ថ្មពួក ខេត្ដ​បន្ទាយមានជ័យ គឺ​ផ្លូវ​មួយ​ខ្សែ​ឆ្ពោះទៅ​តំបន់​ក្បាល​ទន្សោង​ជួរ​ភ្នំ​ដងរែក​ ឆ្លងកាត់​ទៅ​ប្រទេស​ថៃ មួយ​ខ្សែ​ទៀត​ឆ្ពោះ​មក​ទិស​ខាងកើត​ឆ្លងកាត់​ភូមិសាស្ដ្រ​ស្រុក​ភ្នំស្រុក​កាត់​តាម​ខ្នង​ទំនប់​អាង​ត្រពាំង​ថ្ម​ឆ្ពោះទៅ​ស្រុក​ចុងកាល់ ខេត្ដ​ឧត្ដរមានជ័យ និង​ស្ពាន​អូរជីក​ឆ្ពោះទៅ​ស្ពាន​កំពង់ក្ដី​ ខេត្ដកំពង់ធំ ។ ក្រៅពី​ស្ពាន និង​ផ្លូវថ្នល់​ គេ​សង្កេត​ឃើញ​មាន​បារាយណ៍ ព្រែក​ ស្រះ​ទឹក អណ្ដូង ​ប្រព័ន្ធ​ធារាសាស្ដ្រ​ជា​ច្រើន​ទៀត សម្រាប់​បម្រើ​ប្រយោជន៍​ការងារ​កសិកម្ម ស្រប​តាម​លក្ខខណ្ឌ​ធម្មជាតិ ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រទេស​ជាតិ​មាន​ការ​រីក​ចម្រើន​រុងរឿង​​ដល់​កំពូល​នា​សម័យ​មហានគរ ៕

ប្រភពៈ  សាលអាន ថ្ងៃ​ទី ០២/០៦/០៦ (ដកស្រង់​ពី​កាសែត​កោះសន្ដិភាព)

Source: ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ

Comments
Loading...