Ultimate magazine theme for WordPress.

- Advertisement -

ព្រះអង្គដងកើនិងព្រះគម្លង់ជាទីសក្ការៈដ៏ស័ក្ដិសិទ្ធិ

0 4

ព្រះ​អង្គ​ដងកើត​ស្ថិត​នៅ​ចំ​ពីមុខ​ព្រះ​បរមរាជវាំង​ និង​ព្រះ​គម្លង់​ដែល​មាន​ពីរ មួយ​ស្ថិត​នៅ​ប្រប​នឹង​មាត់​ទន្លេសាប ​និង​មួយទៀត​នៅ​ចំ​ពីមុខ​មន្ទីរ​ទេសចរណ៍​រាជធានី​ភ្នំពេញ ។ សព្វ​ថ្ងៃនេះ​កំពុង​ក្លាយ​ជាទី​សក្ការៈបូជា​ដ៏​ស័ក្ដិសិទ្ធិ​មួយ​របស់​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ក៏​ដូច​ជា​ជនជាតិ​អាស៊ី​ និង​អឺរ៉ុប​ផង​ដែរ ។ ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ​ជា​ពិសេស​នៅ​ថ្ងៃសីល តាំងពី​ព្រលឹម​ស្រាងៗ​រហូត​ទល់​ព្រលប់​មាន​មនុស្ស​យ៉ាង​ណែន​ណាន់​តាន់តាប់​ទាំង​រាស្ដ្រ​ទាំង​នាម៉ឺន ទាំង​មន្ដ្រី ទាំង​ព្រះរាជ​វង្សានុវង្ស​បាន​មក​ប្រជ្រៀត​គ្នា​នៅ​ចំ​ពី​មុខ​ព្រះ​អង្គ​ដងកើ​ និង​ព្រះ​គម្លង់ ដើម្បី​ចូល​ទៅ​បែរបន់​ផ្សេងៗ​តាម​បំណង​រៀងៗ​ខ្លួន​របស់​ពួក​គេ ។​

ការ​ដែល​មាន​មនុស្ស​យ៉ាងច្រើន​កុះករ​ទៅ​បែរបន់​នៅ​ព្រះ​អង្គ​ដងកើ និង​ព្រះ​គម្លង់ ដោយ​ពួក​គេ​មាន​ជំនឿ​ទៅ​តាម​ប្រវត្ដិ​អព្ភូតហេតុ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ព្រះ​អង្គ​ទាំង​ពីរ ។ តួយ៉ាង​ដូច​ជា​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៨៧២ នៅ​ពេល​ដែល​ព្រះបាទ​នរោត្ដម​យាង​ទៅ​ធ្វើ​ទស្សនកិច្ច​នៅ​ទីក្រុង​ហុងកុង និង​ប្រទេស​ហ្វ៊ីលីពីន​តាម​នាវា​ក៏​ស្រាប់តែ​ជួប​ឧបសគ្គ​ខ្យល់ព្យុះសង្ឃរា​ដ៏​ធំ​មួយ​នៅ​ចំ​កណ្ដាល​មហាសាគរ ។ គ្រានោះ​ព្រះ​អង្គ​បាន​លើក​ព្រះ​ហត្ដ​ប្រណម្យ​បួង​សួង​សុំ​ឲ្យ​ព្រះ​អង្គ​ដងកើ​ជួយ ។ ស្រាប់តែ​រលក​ធំៗ​នៃ​ព្យុះ​ដែល​កំពុង​បោកបក់​យ៉ាង​ខ្លាំង​នោះ​ក៏​ចុះ​ខ្សោយ​បន្ដិច​ម្ដងៗ​រហូត​ដល់​ស្ងប់​ស្ងាត់​ទាំងស្រុង​ទៅ​វិញ ។​

ចំណែក​ព្រះ​គម្លង់​កាលពី​ឆ្នាំ​១៨៤៧​(?) នៅ​ពេល​ដែល​ជប៉ុន​ទម្លាក់​គ្រាប់បែក​យ៉ាង​ខ្លាំង​ទៅ​លើ​វត្ដ​ឧណ្ណាលោម ប្រជាជន​ខ្មែរ​និង​ចិន​វៀតណា​ម​ដែល​រស់នៅ​ទីនោះ​បាន​នាំ​គ្នា​គេចខ្លួន​ទៅ​ពួន​ក្នុង​ចេតិយ​និង​ខ្លះ​ទៀត​ទៅ​ពួន​ខាងក្រោយ​ព្រះ​គម្លង់ ។​ អ្នក​ដែល​ពួន​នៅ​ក្នុង​ចេតិយ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​បាន​ស្លាប់​ទាំងអស់ ចំណែក​អ្នក​ពួន​នៅ​ពីក្រោយ​ព្រះ​គម្លង់ នៅ​រស់រាន​មានជីវិត​ទាំងអស់ ដែល​សព្វ​ថ្ងៃនេះ​កូនចៅ​របស់​ពួក​គេ​ភាគច្រើន​ខ្លះ​រស់នៅ​ប្រទេស​បារាំង​ខ្លះ​នៅ​ប្រទេស​ផ្សេងៗ​ហើយ​ពួក​គេ​តែងតែ​នាំ​គ្នា​មក​ធ្វើបុណ្យ​នៅ​ទី​នេះ ដើម្បី​ជា​ការ​ដឹងគុណ​ដល់​ព្រះ​គម្លង់​ដែល​បាន​ជួយ​ជីវិត​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​ពួក​គេ​ឲ្យ​នៅ​មានជីវិត​ពុំដែល​ខាន​ឡើយ ។

ក្រៅពី​នេះ​ព្រះ​អង្គ​ដងកើ​និង​ព្រះ​គម្លង់​នៅ​ស័ក្ដិសិទ្ធិ​ក្នុង​ការ​ជួយ​អ្នកជំងឺ​ដែល​ឈឺ​ធ្ងន់​ហើយ​ពេទ្យ​មើល​មិនជា​ឲ្យ​បាន​សះស្បើយ តួ​យ៉ាងដូច​ជា កាល​គ្រាមួយ​នោះ​សម្ដេច​ព្រះ​រាមបុប្ផាទេវី​បាន​ប្រឈួន ។ តែ​ក្រោយ​ពី​បាន​បន់ស្រន់​នៅ​ព្រះ​គម្លង់​នោះ ស្រាប់តែ​ព្រះ​អង្គ​បាន​ធូរស្បើយ​យ៉ាង​ស័ក្ដិសិទ្ធិ​ឡើង​វិញ​តាម​ក្ដី​ប្រាថ្នា​ និង​អ្នក​ដែល​បាត់​បងប្អូន​យូរ​ឆ្នាំ​ឲ្យ​បាន​ជួប​គ្នា​តាម​បំណង ពិសេស​គឺ​អ្នកជំនួញ បើ​បាន​មក​បន់ស្រន់​នៅ​ទីនោះ​ប្រាកដជា​រកស៊ី​កាក់កប​ជា​មិន​ខាន​ឡើយ ។​

ព្រះ​អង្គ​ដងកើ​និង​ព្រះ​គម្លង់​ពុំ​មាន​ឯកសារ​ជា​លាយ​ល័ក្ខណ៍​អក្សរ​បញ្ជាក់​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់លាស់​ថា មាន​ប្រវត្ដិកាល​ដូច​ម្ដេច​នោះ​ទេ ។ បើ​តាម​និទាន​តៗ​គ្នា​បាន​បញ្ជាក់​ឲ្យ​ដឹង​ថា កាល​ដើម​ឡើយ​នៅ​ត្រង់​ព្រះ​អង្គ​ដងកើ​នេះ គឺ​សុទ្ធ​តែព្រៃ​និង​ដើមឈើ​ធំៗ ។ នៅ​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ពេញបូណ៌មី ឬ​ថ្ងៃសីល​ គេ​តែងតែ​ប្រទះ​ឃើញ​ទង់​មួយ​អណ្ដែត​មក​ពី​បឹង​ទន្លេសាប​មក​ផុស​នៅ​ត្រង់​ចំណុច​ប្រសព្វ​ទន្លេ​បួន​មុខ ។ ​ទង់​នោះ​មាន​សណ្ឋាន​ជា​ទង់​ក្អែប​ម្ដង ទង់ក្រពើ​ម្ដង​ដែល​មាន​ដង​នៅ​ខាង​ចុង​បែក​ជា​ទង់​បី ។ ហើយ​ទង់​នោះ​មិន​ផុស​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ឃើញ​យូរ​ទេ ដោយ​គ្រាន់តែ​ផុស​មួយ​ភ្លែតៗ​ហើយ​លិច​បាត់​ទៅ​វិញ ។

- Advertisement -

ហេតុការណ៍​ដ៏​ចម្លែក​នេះ​ត្រូវ​បាន​ចាស់ៗ​ជំនាន់​នោះ​រៀបចំ​ពិធីបួងសួង​ដើម្បី​សុំ​ឲ្យ​ទង់​នេះ​សណ្ឋិត​នៅ​ទីនោះ​ជា​និច្ចកាល​ ហើយ​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ទង់​និមិត្ដរូប​មួយ​ជំនួស​ទង់​ដែល​ផុស​និង​ឧបកិច្ច​ឲ្យ​ទង់​នោះ​មក​សណ្ឋិត​ក្នុង​ទង់​ថ្មី ។​តាំងពី​នោះ​មក​ទង់​នោះ​ក៏​លែង​ផុស​ហើយ​ទង់​ថ្មី​នេះ​គឺ​ព្រះ​អង្គ​ដងកើ​ដែល​ជា​ទង់​ថ្មី​ធ្វើ​ឡើងជា​និមិត្ដរូប​ទង់​ផុស ដោយ​កសាង​ពី​ដែក​ប្រហែល​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៨១៣ ។

នៅ​ពេល​ដែល​ប្រទេស​ខ្មែរ​ធ្លាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សង្គ្រាម​អូស​បន្លាយ​អស់​ជាង​ពីរ​ទសវត្សរ៍ ព្រះ​អង្គ​ដងកើ​រូបសំណាក​ព្រះ​កេស្វរៈ​ និង​រូប​យាយ​ទេព ត្រូវ​បាន​បាត់បង់​អស់​មិនដឹង​នៅ​ក្នុង​ពេល​ណា​នៅ​សល់​តែ​ដងទង់​ (បង្គោល​ដែក) ​ប៉ុណ្ណោះ ។ តែ​ពេល​ដែល​ព្រះបាទ​នរោត្ដម សីហនុ​ យាង​ចូល​ស្រុក​វិញ​ ព្រះ​អង្គ​ដងកើ​និង​រូបសំណាក​ទាំងឡាយ​ដែល​បាន​បាត់បង់​នោះ​ត្រូវ​បាន​គេ​កសាង​ឡើង​វិញ​ដូច​រូបសំណាក​ដើម​ទាំងស្រុង​ និង​បាន​សម្ពោធ​ជា​ផ្លូវការ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២០ ​ខែវិច្ឆិកា​ ឆ្នាំ​១៩៩១ ។​ ដោយ​ព្រះ​វិហារ​ខាងត្បូង​គេ​ធ្វើ​រូបសំណាក​លោកេស្វរៈ​និង​រូប​យាយ​ទេព ។ រីឯ​ព្រះ​ធ្វើ​អំពី​ស្ពាន់​ពីរ​អង្គ​ និង​ព្រះ​ប្រក់​នាគ សប្បុរសជន​ជា​អ្នកទិញ​មក​ដាក់ ។ ចំណែក​ព្រះ​វិហារ​ខាងជើង​ គេ​ធ្វើ​រូប​សំណាក​អ្នកតា​ក្រហម​ក មួយ​ចំនួន​ដែរ តែ​ពុំ​មាន​អ្នក​បែរបន់​ដូច​វិហារ​ខាងត្បូង​ឡើយ ។

ការ​និទាន​តៗ​គ្នា​នោះ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ព្រះ​គម្លង់​មានឈ្មោះ​ពិត​ពី​មុន​ថា «ស័ង្កចក្» ​បាន​កសាង​ឡើង​ក្រោយ​ពេល​រើ​រាជធានី​ពី​ឧដុង្គ​មក​តាំងនៅ​ចតុមុខ​បាន​មួយ​ឆ្នាំ ដោយ​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ចំ​មុខ​វត្ដ​ឧណ្ណាលោម សម្រាប់​មើលថែ​រក្សា​សេចក្ដីសុខ​ក្នុង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ទាំងមូល ។

ដោយ​ស័ង្កចក្រ​ស្រដៀង​គ្នា​នឹង​រូប​ស្ដេច​ព្រះ​គម្លង់ គេ​ក៏​ហៅ​ថា «ព្រះ​គម្លង់ៗ»​ រហូត​មក ។ ជា​អកុសល​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៨០ ទង់​ស្ដេច​ព្រះ​គម្លង់ និង​រូបសំណាក​ត្រូវ​បាន​គេ​ឈូស​បំផ្លាញ​ចោល ។ ដែល​ក្រោយមក​ជនជាតិ​ចាម​ម្នាក់​បាន​បង់សំណាញ់​ជាប់​ព្រះ​កេស​ស្ដេច​ព្រះ​គម្លង់ នៅ​ក្នុង​បឹង​ទន្លេសាប​ចំ​ពីមុខ​ព្រះ​គម្លង់​សព្វថ្ងៃ ។ ព្រះ​កេស​នោះ​ត្រូវ​បាន​អាជីវករ​ម្នាក់​នៅ​ភ្នំពេញ​ឈ្មោះ ង៉ោ អ៊ិចយូ ទិញ​យក​ពី​ចាម​នោះ​រួច​សុំ​ឲ្យ​កសាង​ព្រះ​គម្លង់​សា​ជា​ថ្មី​ម្ដងទៀត​ ដោយ​មួយ​ធ្វើ​អំពី​ស៊ីម៉ង់ត៍​នៅ​លើ​ទីតាំង​ចាស់​មុខ​មន្ទីរ​ទេសចរណ៍​រាជធានី​ភ្នំពេញ និង​មួយទៀត​នៅ​ប្រប​បឹង​ទន្លេសាប​នា​ឆ្នាំ​១៩៩៥ ។​

គួរ​ឲ្យ​រំលឹក​ផង​ដែរ​ថា កាលពីមុន​សង្គ្រាម​ឆ្នាំ​១៩៧០ មាន​ករណី​មនុស្ស​ឡើង​ដងកើ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ផ្អើល​មនុស្សម្នា​ទូទាំង​រាជធានី​ភ្នំពេញ ដោយ​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​នោះ​ជា​អព្ភូតហេតុ​ដ៏​ចម្លែក​មួយ ។ តែ​នៅ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​៨០​មាន​ករណី​មនុស្ស​ឡើង​ដងកើ​ទៀត ប៉ុន្ដែ​ត្រូវ​បាន​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​បំភ្លឺ​ថា មនុស្ស​នោះ​ជា​មនុស្ស​ឆ្កួត​ទេ ៕​

ប្រភពៈ  សាលអាន ថ្ងៃ​ទី ០៣/០៧/០៦ (ដកស្រង់​ពី​កាសែត​រស្មីកម្ពុជា)

Source: ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ

Comments
Loading...