Ultimate magazine theme for WordPress.

- Advertisement -

អតីត​រាជធានី​ក្រោយ​សម័យ​លង្វែក​មានឈ្មោះ​ដល់​ទៅ​៣

0 5

ព្រះចេតិយ​មហាក្សត្រ​លើ​ភ្នំ

អតីត​រាជធានី​ចាស់​សម័យ​ឧដុង្គ​ត្រូវ​បាន​អ្នកស្រុក​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ហៅ​រហូត​ដល់​៣​គឺ ភ្នំ​ឧដុង្គ ភ្នំ​ព្រះរាជ​ទ្រព្យ និង​ភ្នំ​អដ្ឋរស្ស ហើយ​នៅ​លើ​កំពូលភ្នំ​មាន​ចេតិយ​របស់​អតីត​ព្រះមហាក្សត្រ​ជា​ច្រើន ។​ ទោះ​ជា​សំណង់​ជា​កេរដំណែល​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​មួយ​ចំនួន បាន​រង​នូវ​ការ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​អស់​មួយ​ភាគ​ធំ​ទៅ​ហើយ​ក្ដី ប៉ុន្ដែ​ដោយសារ​ទី​នេះ​មាន​សំណង់​ប្លែកៗ ទេសភាព​ល្អ​ត្រកាល ខ្យល់អាកាស​បរិសុទ្ធ​ បាន​ទាក់ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ និង​ក្រុម​អ្នក​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​ទៅ​ទីនោះ​យ៉ាងច្រើន​កុះករ ។​

ភ្នំ​ឧដុង្គ ស្ថិត​នៅ​ភូមិសាស្ដ្រ​ឃុំ​ផ្សារដែក និង ឃុំ​ភ្នំបាត ស្រុក​ពញាឮ ខេត្ដ​កណ្ដាល ភ្នំ​នេះ​មើល​ពី​ចម្ងាយ​ដូច​ជា​សត្វ​នាគ​សំដែង​ឫទ្ធិ ដែល​លាតសន្ធឹង​លើ​ផ្ទៃដី​ពី ៧០០-១៥០០​ម៉ែត្រ ​ពី​ផ្នែក​ខាង​លិចទៅ​ខាងកើត​ មាន​ផ្លូវលំ​សម្រាប់​ចេញចូល ហើយ​នៅ​ផ្នែក​ខាងជើង​ជាប់​ភូមិ​ភ្នំ ដែល​នៅ​លើ​ភ្នំ​មាន​កំពូល​៥ គឺ​កំពូល​ចេតិយ កំពូល​ភ្នំ​ត្រៃ​ត្រិង្ស កំពូលភ្នំ​ចេតិយ​កំពូល​៥ ព្រះ​អង្គ​ចូល​និព្វាន និង​កំពូលភ្នំ​អដ្ឋរស្ស ។ នៅ​ជណ្ដើរ​ខាងជើង​មាន​ព្រះ​សក្យមុនីចេតិយ​ដ៏​ធំ​មួយ​មាន​កម្ពស់​រហូត​ដល់​៤០​ម៉ែត្រ ហើយ​នៅ​ក្បែរ​នោះ​មាន​ចេតិយ​សាម​ពាន់​ដែល​កសាង​តាំងពី​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ​ជ័យជេដ្ឋា​ទី​២ គ.ស​១៦២៣ ​ដើម្បី​បញ្ចុះ​ព្រះ​បរម​អដ្ឋិធាតុ​ព្រះបាទ​ស្រីសុរិយោពណ៌​ ហើយ​នៅ​ផ្នែក​ខាងត្បូង​ជាប់​គ្នា​នោះ គឺជា​ចេតិយ​បញ្ចុះ​ព្រះ​បរម​អដ្ឋិ​ព្រះបាទ​អង្គឌួង និង​ចេតិយ​ព្រះបាទ​ស៊ីសុវត្ថិ មុនី​វង្ស ។ កាលពី​ឆ្នាំ​២០០២​ អតីត​ព្រះមហាក្សត្រ​សម្ដេច​​នរោត្ដម សីហនុ និង សម្ដេច​​ព្រះរាជ​អគ្គមហេសី​បាន​ដង្ហែ​ព្រះ​សរីរិកធាតុ​ទៅ​តម្កល់​នៅ​ទីនោះ​ថែម​ទៀត ។​

ទាក់ទិន​ទៅ​នឹង​រឿង​ព្រះ​វិហារ​ភ្នំ​អដ្ឋរស្ស​នេះ តាម​ប្រជុំរឿងព្រេង​ខ្មែរ​ភាគ​ទី​៥ បាន​បញ្ជាក់​ថា នៅ​ចុង​សម័យ​មហានគរ ស្ដេច​ក្រុង​ចិន​បាន​បញ្ជា​ឲ្យ​បេសកជន​ជា​ច្រើន​ដើរ​ស៊ើប​សួរ​រក​ប្រទេស​ណា​ដែល​មាន​អារ្យធម៌​រុងរឿង​យក​មក​ផ្សព្វផ្សាយ​ក្នុង​ប្រទេស​ហើយ​ចង​ជា​មិត្ដ ប៉ុន្ដែ​បើ​ប្រទេស​ណា​អន់​ថយ​នឹង​ជួយ​ទំនុកបំរុង ។ នៅ​ពេល​នោះ​បេសកជន​ចិន​ក៏​ពិនិត្យ​ឃើញ​ស្រុក​ខ្មែរ​មាន​ភាព​រុងរឿង តែ​អ្នកស្រុក​មិនសូវ​ស៊ីវិល័យ​នោះ​ទេ ។​

ក្នុង​ពេល​ជាមួយ​គ្នា​នោះ គេ​ក៏​បាន​រក​ឃើញ​ភូមិសាស្ដ្រ​ល្អ​តាម​ក្បួន​ចិនសែ​ថា «ទីនោះ​អាច​នឹង​ឲ្យ​ផល​ល្អ​ផ្សេងៗ​ដល់​ប្រទេស» នៅ​លើ​កំពូលភ្នំ​ព្រះរាជ​ទ្រព្យ​ស្រុក​ពញាឮ​ ខេត្ដកណ្ដាល​ ដែល​មាន​រាង​ដូច​សត្វ​មករ គឺ​ខ្លួន​មករ​នៅ​ត្រង់​ព្រះ​ចេតិយ​ត្រៃត្រិង្ស ក្បាល​និង​ពុកមាត់​មករ​នៅ​ត្រង់​ព្រះ​ចេតិយ​ទន្ទឹម ​កន្ទុយ​ត្រង់​ព្រះពុទ្ធ​ចូល​និព្វាន ។ តាម​ក្បួន​ចិនសែ​ បើ​ប្រទេស​ណា​មាន​សត្វ​មករ​ផុស​ឡើង​ ប្រទេស​នោះ​នឹង​មាន​ឫទ្ធិ​អំណាច​ថ្កុំថ្កើង​រុងរឿង ពុំ​មាន​ប្រទេស​ណា​អាច​តស៊ូ​បាន​ទេ ។​

- Advertisement -

ពេល​ត្រឡប់​ទៅ​ប្រទេស​វិញ បេសកជន​ចិន​បាន​យក​រឿង​នេះ​ទៅ​ទូល​ថ្វាយ​ព្រះរាជា​ឲ្យ​ទ្រង់​ជ្រាប ហើយ​រិះរក​វិធី​ផ្សេងៗ​ដើម្បី​បង្ក្រាប​ប្រទេស​ខ្មែរ និង​មិន​ឲ្យ​សត្វ​មករ​ងើបឡើង​បាន ។ នៅ​ទីបំផុត​ ស្ដេច​ចិន​បាន​ឲ្យ​មន្ដ្រី​ចិន​ទៅ​សុំ​ស្ដេច​ខ្មែរ​ដើម្បី​កសាង​ព្រះ​វិហារ​បែរមុខ​ទៅ​ទិស​ខាងជើង​តាម​រចនាបថ​ខ្មែរ​ ដើម្បី​សន្ធាប់​រូង​នោះ​កុំ​ឲ្យ​សត្វ​មករ​ចេញ​រួច​ ដោយ​មាន​តម្កល់​ព្រះពុទ្ធ​អង្គ​ធំ​កម្ពស់​១៨​ហត្ថ ។​ ក្រោយមក ស្ដេច​ចិន​ក៏​ឲ្យ​មន្ដ្រី​របស់​ខ្លួន​យក​ប្រស្នា​ឲ្យ​ស្ដេច​ខ្មែរ​ដោះស្រាយ ដោយ​ដាក់​លក្ខខណ្ឌ​ថា បើ​ដោះប្រស្នា​នេះ​ពុំ​រួច​នោះ ប្រទេស​ខ្មែរ​ត្រូវជា​ចំណុះ​ប្រទេស​ចិន ហើយ​នាំ​សួយសារ​អាករ​ថ្វាយ​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ។​

ប្រស្នា​ទាំង​៣​ខ​នេះ ស្ដេច​នាម៉ឺន មន្ដ្រី​ខ្មែរ​ពុំ​មាន​នរណា​អាច​ដោះស្រាយ​បាន​ឡើយ ហើយ​ក៏​បាន​ដើរ​ប៉ាវគង​រក​អ្នក​មាន​បញ្ញា​ដើម្បី​ដោះស្រាយ ខណៈនោះ មាន​អ្នក​គង្វាលគោ​ម្នាក់​ធានា​ថា​អាច​ដោះប្រស្នា​បាន ​ក៏​នាំ​ទៅ​ថ្វាយ​ស្ដេច ។ លុះដល់​កំណត់​៧​ថ្ងៃ​ មន្ដ្រី​ចិន​ក៏​បាន​មក​ជួបជុំ​គ្នា ដើម្បី​ស្ដាប់​ចម្លើយ ហើយ​អ្នក​គង្វាល​នោះ​ក៏​ឆ្លើយ​ដោះ​រួច ចំណែក​ចិន​ក៏​ទទួល​ស្គាល់​សុំ​ចងមេត្រី​ភាព​ជាមួយ​ខ្មែរ​ចាប់តាំងពី​ពេល​នោះ​មក ។ រីឯ​បុរស​គង្វាលគោ​ត្រូវ​ព្រះរាជា​ខ្មែរ​ទ្រង់​ប្រោស​ប្រទាន​ទ្រព្យសម្បត្ដិ​ជា​ច្រើន ហើយ​តាំង​គោរមងារ​ថា  «ធនញ្ជ័យ​បណ្ឌិត» ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​គ្រប់​ទិស​ទីស្រឡាញ់​យ៉ាង​ខ្លាំង ។ សព្វ​ថ្ងៃនេះ​អ្នកស្រុក​នៅ​មាន​ជំនឿ​ចំពោះ​ទី​នេះ ហើយ​នាំ​គ្នា​ទៅ​ធ្វើការ​បួងសួង​សុំ​សេចក្ដីសុខ​សប្បាយ​រកស៊ី​មាន​បានជា​ហូរហែ​ច្រើន​សម​ប្រកប​ទៀត​ផង ។​

ក្រុង​ឧដុង្គ​នេះ​កសាង​ក្នុង​រជ្ជកាល​ព្រះបាទ​សម្ដេច​ជ័យជេដ្ឋា​ទី​២ គ.ស​១៦២០ ​ខណៈ​ពេល​ដែល​ព្រះ​អង្គ​យាង​មក​ប្រពាតព្រៃ​នៅ​តំបន់​អូរ​ក្រុងណយ ខេត្ដ​សំរោងទង ហើយ​ទត​ឃើញ​ទិដ្ឋភាព​នៅ​ទីនោះ​មាន​ទេសភាព​ភូមិសាស្ដ្រ​ល្អ ។ បន្ទាប់​ពី​សព្វព្រះទ័យ ព្រះ​អង្គ​ក៏​ឲ្យ​ពួក​ហោរា​គន់គូរ និង​ឲ្យ​នាម៉ឺន​សព្វ​មន្ដ្រី​ជួយ​ឲ្យ​យោបល់​ថា មាន​អំណោយផល​ល្អ​ហើយ​ព្រះ​អង្គ​បាន​សម្រេច​លើក​រាជធានី​ពី​ល្វាឯម​មក​ក្រុង​ឧដុង្គ​នេះ​ចាប់ពី​គ.ស​១៦២០-១៨៦៦ ៕

ប្រភពៈ  សាលអាន ថ្ងៃ​ទី ១៩/០២/២០០៧ (ដកស្រង់​ពី​កាសែត​កោះសន្ដិភាព)

Source: ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ

Comments
Loading...