Ultimate magazine theme for WordPress.

- Advertisement -

ទំនាក់ទំនង​វប្បធម៌​រវាង​ខ្មែរ​និង​ក្រុម​កុលសម្ព័ន្ធ​នា​សម័យ​អង្គរ

0 1

រូបចម្លាក់​ស្ដ្រី​ខ្មែរ​ដើម​នៅ​សារមន្ទីរ​ជាតិ​ក្រុងភ្នំពេញ

យោង​តាម​លទ្ធផល​នៃ​ការ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​របស់​បុរាណ​វិទ្យា​ខ្មែរ​អំពី​ខាង​វិស័យ​សិល្បៈ និង​ទិន្នន័យ​ខាង​ជាតិពន្ធ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ជនជាតិ​ខ្មែរ​នា​សម័យ​អង្គរ​មាន​ទំនាក់ទំនង​ខាង​វិស័យ​វប្បធម៌​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ​ជាមួយ​នឹង​កុលសម្ព័ន្ធ​ខ្មែរលើ ដែល​រួម​ពូជសាសន៍​ជាមួយ​គ្នា ។​ រីឯ​ជនជាតិ​ខ្មែរលើ​យើង​វិញ​ដែល​បាន​រស់នៅ​ជា​គ្រួសារ​ប្រមូលគ្នា​ជា​ក្រុម​នៅ​ក្នុង​តំបន់​សៀមរាប​អង្គរ ក៏​ដូច​ជា​ទូទាំង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ដូច្នេះ​ដែរ ។ ពួក​គេ (ខ្មែរលើ) បាន​រស់នៅ​ក្បែរ​សង្គម​ខ្មែរ​ដោយ​រក្សា​នូវ​សម្ព័ន្ធភាព​ដ៏​ជិត​ស្និទ្ធ​គ្រប់​វិស័យ ។​

លោក​បណ្ឌិត​ឯកទេស​ខាង​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​ខ្មែរ​ មីសែល ត្រាណេ​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ការ​រស់នៅ​ជា​សហគមន៍​ក្នុង​សង្គម​ជាតិ​បុព្វការី​ជន​ខ្មែរ​យើង​បាន​ផលិត​សម្ភារៈ​ប្រើប្រាស់​ របស់របរ​ផ្សេងៗ ព្រមទាំង​វត្ថុ​ដ៏​ពិសិដ្ឋ​ពាក់ព័ន្ធ​មួយ​ចំនួន​ទៅ​នឹង​ជំនឿ​សាសនា​ក្នុង​ជីវិត​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​យ៉ាងច្រើន​ ដូចជា ​កុលាលភាជន៍​ គ្រឿង​តុបតែង​ ចម្លាក់​ថ្ម​តំណាង​ឲ្យ​រូបសំណាក​ព្រះ​អាទិទេព ឬ​ទេវកថា​នានា​ជាដើម ដែល​ជា​និមិត្ដរូប​នៃ​ភក្ដីភាព​របស់​ខ្លួន​ចំពោះ​លទ្ធិ​ព្រហ្មញ្ញសាសនា ឬ​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា ។​

វត្ថុ​វប្បធម៌​បុរាណ​ខ្មែរ​ទាំងនោះ ​ទោះ​ធំ​ក្ដី​តូច​ក្ដី​ លោក​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ វា​សុទ្ធសឹងតែ​ជា​កេរ​មរតក​ដ៏​មាន​តម្លៃ​មិន​អាច​កាត់ថ្លៃ​បាន ​ព្រោះ​វា​ជា​តឹកតាង​នៃ​ទេព​កោសល្យ​ដ៏​ប៉ិន​ប្រសប់​ ព្រមទាំង​ជា​ភស្ដុតាង​នៃ​ទំនៀមទម្លាប់​របស់​ជនជាតិ​ខ្មែរ​យើង​ពី​អតីតកាល ហើយ​តម្រូវ​ឲ្យ​កូន​ខ្មែរ​ជំនាន់​ក្រោយៗ​មានការ​ថែរក្សា ពីព្រោះ​វា​ជា​សម្បត្ដិ​វប្បធម៌​របស់​ជាតិ​ដែល​បាន​ស្រាវជ្រាវ​អំពី​អរិយធម៌​ខ្មែរ​នា​អតីតកាល ។​

នៅ​ក្នុង​រយៈពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ​មាន​វត្ថុ​សិល្បៈ​ខ្មែរ​ជា​ច្រើន​ត្រូវ​បាន​គេ​យក​មក​រក្សា​ទុក​នៅ​សារមន្ទីរ​ជាតិ​ក្រុងភ្នំពេញ​ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​បណ្ឌិត​ចាប់អារម្មណ៍​ថា ​ផ្ទាំង​ចម្លាក់​ថ្ម​មួយ​ផ្ទាំង​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​មនុស្ស​ស្រី​ម្នាក់​ស្ថិត​ក្នុង​ឥរិយាបថ​អង្គុយ ​ហើយ​មាន​លក្ខណៈ​ពិសេស​ទៅ​ទៀត​ គឺ​ទម្រង់​ទឹកមុខ​ញញឹម ប្រអប់​មាត់ធំ​ ហើយ​វែង រីឯ​ត្រចៀក​លម្អ​ទៅ​ដោយ​ត្រសាល់​ត្រចៀក​ធំ​មួយគូ ។​

ចម្លាក់​បុរាណ​ខ្មែរ​ខាងលើ​នេះ​ស្ថិត​ក្នុង​រចនាបថ​បាពួន នា​សតវត្សរ៍​ទី​១១ ​នៃ​គ្រិស្ដសករាជ​ ប្រហែលជា​មាន​ប្រភព​ចេញពី​ខេត្ដសៀមរាប​អង្គរ​ដ៏​បវរ​នៃ​យើង ។ បើ​គេ​យក​រូបចម្លាក់​ទៅ​សិក្សា​ពី​ទម្រង់​ទូទៅ​ ដោយ​មាន​ការ​ប្រៀបធៀប​ទៅ​នឹង​រូប​ស្ដ្រី​ព្នង​ ឬ​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ ឬ​គេ​ហៅ​ម្យ៉ាងទៀត​ថា ខ្មែរលើ​ រស់នៅ​តាម​ខ្ពស់​រាប​នៃ​ទ្វីប​ឥណ្ឌូចិន​នៃ​យើង​នោះ គេ​អាច​និយាយ​បាន​ថា មាន​លក្ខណៈ​ស្រដៀង​គ្នា​ច្រើន​ ជា​ពិសេស​ចាប់ពី​ក្បាល​រហូត​ដល់​ចុងជើង ទោះបី​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​បរិបទ​ជំនឿ​សាសនា​ខុស​គ្នា​ក៏​ដោយ ។​

- Advertisement -

លោក​បណ្ឌិត​បាន​លើក​ឡើង​ទៀត​ថា ក្រៅពី​សំណាក​ត្រសាល់​ត្រចៀក គេ​ស្លៀកសំពត់ ។ ចម្លាក់​ស្ដ្រី​ខ្មែរ​ក៏​មាន​លក្ខណៈ​ពិសេស​មួយទៀត​នោះ​ គឺ​ល្វែង​ទ្រូង​លើ​ដូច​ស្ដ្រី​ខ្មែរលើ យ៉ាង​ពិតប្រាកដ ។​

លោក​បាន​ធ្វើការ​រំលឹក​ឡើង​វិញ​ថា ជា​ទូទៅ​ការ​និយម​ពាក់​ត្រសាល់​ត្រចៀក​ត្រូវ​បាន​ប្រើប្រាស់​ដោយ​មនុស្ស​ខ្មែរ​ទាំង​ពីរ​ភេទ​ពី​ជំនាន់​មុន​រហូត​មក​ដល់​សតវត្សរ៍​ទី​១៩ ​នៃ​គ្រិស្ដសករាជ ។​ លុះ​មក​ដល់​អាណានិគមនិយម​បារាំង ទើប​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រពៃណី​នេះ​ត្រូវ​រលត់​បាត់​បន្ដិច​ម្ដងៗ ហើយ​នៅ​ទីបំផុត​ក៏​ត្រូវ​បាន​បោះ​បង់​ចោល​ទាំងស្រុង លើកលែងតែ​នៅ​តំបន់​ព្រៃ​ភ្នំ​ដែល​មាន​បងប្អូន​ខ្មែរលើ​នៅ​តែ​រក្សា​បាន​ខ្លះៗ ព្រោះ​ស្ថិត​នៅ​ក្រៅពី​ឥទិ្ធពល​នៃ​សម័យ​ទំនើប​យើង​នេះ ។

ស្ដ្រី​កុលសម្ព័ន្ធ​ព្នង​នៅ​ដើម​ស.វ​ទី​២០

ការ​កត់សម្គាល់​មួយទៀត​របស់​លោក​បណ្ឌិត​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា រូប​នេះ​ក៏​អាច​ផ្ដល់​នូវ​ចម្លើយ​ដល់​ប្រវត្ដិ​របស់​ស្ដ្រី​នេះ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​នាង​ការៃក្កាលម្មៃយារ ភាគច្រើន​តំណាង​ឲ្យ​សភាវៈ​អាក្រក់ ក៏​ប៉ុន្ដែ​ជា​សាវ័ក​របស់​ព្រះ​អាទិទេព​អង្គរ​ដែរ ។​

លោក​បណ្ឌិត មីសែល ត្រាណេ បាន​លើក​ឡើង​ពី​លទ្ធផល​មួយទៀត​នៃ​ការ​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​មក​បង្ហាញ​ថា ជាង​ខ្មែរ​នា​សតវត្សរ៍​ទី​១១ ​នៃ​គ្រិស្ដសករាជ​ដែល​បាន​ឆ្លាក់​រូប​នេះ​ឡើង ពិតជា​ឆ្លាក់​តាម​បញ្ញតិ្ដ​នៃ​គម្ពីរ​ឥណ្ឌា​ដែល​ខ្លួន​បាន​ស្គាល់​យ៉ាង​ច្បាស់លាស់​ ហើយ​មាន​នៅ​នឹង​ដៃ​ផង​ដែរ ឥឡូវនេះ​ត្រូវ​បាន​រលាយ​រលត់​ទៅ​ក្នុង​នគរ​ផេះ​ផង់​នៃ​ភ្លើងសង្គ្រាម​ដ៏​រ៉ាំរ៉ៃ​ជិត​៨​សតវត្សរ៍​មក​ហើយ ៕

ប្រភពៈ  សាលអាន ថ្ងៃ​ទី ០៣/០៨/២០០៧ (ដកស្រង់​ពី​កាសែត​រស្មីកម្ពុជា)

Source: ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ

Comments
Loading...