Ultimate magazine theme for WordPress.

១៤០០​ឆ្នាំ​បុព្វបុរស​ខ្មែរ​ចារឹក​លើ​ផ្ទាំង​ថ្ម​បន្សល់​ទុក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន





ផ្ទាំងសិលា​ចារឹក​សតវត្ស​ទី​១១

អស់​រយៈកាល​ប្រហែល ១៤០០​ឆ្នាំ​ជនជាតិ​ខ្មែរ​បាន​ចារឹក​លើ​ផ្ទាំង​ថ្ម​ច្រើន​សរសេរ​រ៉ាយរ៉ាប់​ពី​កុសល​ទាន​ (អំពើ​ល្អ) របស់​ពួក​គេ ។​ សិលាចារឹក​ដែល​នៅ​មាន​សេសសល់​រហូត​ដល់​សព្វថ្ងៃ​ជួយ​ឲ្យ​ពួក​អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​យល់​បាន​ថា​តើ​ស្រុក​ខ្មែរ​នៅ​សម័យ​នោះ​មាន​ដំណើរការ​យ៉ាងដូច​ម្ដេច ?

ផ្ទាំង​ចម្លាក់​ពី​សតវត្ស​ទី​១១​នេះ​មាន​ចារ​អក្សរ​នៅ​លើ​មុខ​ទាំង​៤​ផ្ទាំង ។ តាម​ទម្លាប់​នៅ​សម័យ​នោះ​គេ​ប្រើ​ភាសា​ពីរ​គឺ​ភាសាសំស្ក្រឹត​ និង​ភាសា​ខ្មែរ ។ គេ​ប្រើ​ភាសា​សំស្ក្រឹត​សម្រាប់​បួងសួង​ដល់​ទេវៈ ឬ​លើក​សរសើរ​ស្ដេច ឯ​ភាសា​ខ្មែរ​សម្រាប់​សរសេរ​អត្ថបទ​ខាង​ច្បាប់​និង​សង្គម ។ នេះ​ជា​ខ្លឹមសារ​របស់​អត្ថបទ​លើ​ផ្ទាំង​ចម្លាក់ ៖

បុរស​ម្នាក់​ឈ្មោះ​ វាប ព្រហ្មបុត្រ​ ប្រកាស​ថា ខ្លួន​បាន​កសាង​វិហារ​សាសនា​មួយ ។ បន្ទាប់​មក​គាត់​និយាយ​ថា ដី​មួយ​កន្លែង​ជា​របស់​គ្រួសារ​គាត់​បាន​ត្រូវ​គេ​រឹបអូស​យក រួច​គាត់​និយាយ​ពី​ការ​ប្ដឹង​តវ៉ា​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​បាន​ទទួល​ដី​នោះ​មក​វិញ ។​

ផ្ទាំង​ចម្លាក់​នេះ​បាន​ឲ្យ​ព័ត៌មាន​សំខាន់​ណាស់​ដល់​អ្នក​ប្រវត្ដិវិទ្យា​អំពី​ការ​ប្រព្រឹត្ដ​ទៅ​នៃ​តុលាការ​នៅ​សម័យ​នោះ ។​ យើង​ពិនិត្យ​ទេវរូប​ដែល​គេ​ឆ្លាក់​នៅ​ខាងលើ​នេះ​មើល៍ ! គឺ​ប្រហែលជា​ព្រះ​យមរាជ​ហើយ ។​ ទ្រង់​គង់​លើ​សត្វ​ក្របី​ជា​ជំនិះ​ដៃ​កាន់ដំបង​អម​ទៅ​ដោយ​តួអង្គ​២​នាក់ អង្គុយ​លុតជង្គង់ ។ នៅ​ក្នុង​រង្វង់​មូល​ខាងឆេ្វង​ដៃ គេ​ឃើញ​ព្រះ​សូរ្យ​ (ព្រះអាទិត្យ) ជិះ​រាជរថ​ រីឯ​នៅ​ខាងស្ដាំ​ដៃ​វិញ​ មាន​ព្រះ​ចន្ទ (លោក​ខែ) អង្គុយ​ពែន​ភ្នេន​នៅ​លើ​បល្ល័ង្ក ៕

ប្រភពៈ  សាលអាន​ថ្ងៃ​ទី​២០/០៨/២០០៨ (ដកស្រង់​ពី​កាសែត​កោះសន្ដិភាព)

Source: ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ





Comments
Loading...