Ultimate magazine theme for WordPress.

ធ្វើស្រែ​នឹង​ទឹក​ធ្វើសឹក​នឹង​បាយ សមរភូមិ​ក្រោយ​ត្រូវ​តែ​ផ្សារ​ភ្ជាប់​សមរភូមិ​មុខ





ចម្លាក់​លើ​ជញ្ជាំង​បាយ័ន​បង្ហាញ​ពី​ការ​លើកទ័ព​ទៅ​ច្បាំង

តាម​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​បាន​បញ្ជាក់​ថា ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន​ទទួល​រង​នូវ​ចម្បាំង​រាំងជល​ជា​ច្រើន​លើក​ច្រើន​សា​ណាស់ និង​អាច​និយាយ​បាន​ថា ប្រជាជន​កម្ពុជា​បាន​ទទួល​ជោកជាំ​ពី​រឿង​សឹកសង្គ្រាម​គឺ​ស៊ាំ និង​ថ្នឹក​ពី​រឿង​ចម្បាំង ម្ល៉ោះហើយ​គេ​បានឮ​ពាក្យស្លោក​ទុកជា​ចំណាំ​មួយ​ឃ្លា​ថា ​ខ្មែរ​ជា​ពូជ​អ្នក​ចម្បាំង ។ តាម​រយៈ​ចម្លាក់​នៅ​ប្រាសាទ​បាយ័ន​បាន​បង្ហាញ​អំពី​ចម្បាំង​កងទ័ព​ខ្មែរ​ជាមួយ​កងទ័ព​ចាម ។​

នៅ​សម័យ​ដើម​ អ្នក​ដែល​ដឹកនាំ​កងទ័ព​ចូល​សមរភូមិ​គឺ​ស្ដេច ។ ជាក់ស្ដែង​ដូច​គេ​ឃើញ​ចម្លាក់​នៅ​ប្រាសាទ​បន្ទាយឆ្មារ មាន​ព្រះ​ឆាយា​លក្ខណ៍​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ ដឹកនាំ​កងទ័ព​ចូល​ប្រយុទ្ធ​តទល់​ជាមួយ​សត្រូវ​នៅ​សមរភូមិ​មុខ​ជា​ភស្តុតាង​ស្រាប់ ។​

ជា​ការ​ពិត​ណាស់​ចំពោះ​ព្រះរាជា​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់មាន​ព្រះ​ប្រជាប្រិយភាព​ខ្លាំង​ហើយ​ដែល​ព្រះ​អង្គ​ធ្លាប់​បាន​កសាង​ជាតិ​និង​ជួយ​ប្រជាពលរដ្ឋ​បាន​ច្រើន​នោះ​គឺ​ប្រជាពលរដ្ឋ​តែង​ចូលរួម​បម្រើ​ព្រះ​អង្គ​យ៉ាង​ក្លៀវក្លា​ស្មោះស្ម័គ្រ​ក្នុង​សមរភូមិ ។​ កត្ដា​នេះ​ហើយ​ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​កងទ័ព​សមរភូមិ​មុខ​ប្រយុទ្ធ​ទទួល​ជោគជ័យ និង​ខ្លាំងពូកែ​មហា​អស្ចារ្យ​នោះ ។​

កត្ដា​សេដ្ឋកិច្ច​សំខាន់​ណាស់​ក្នុង​បញ្ហា​សឹកសង្គ្រាម ។​ ម្ល៉ោះហើយ​ពាក្យចាស់​តែង​បាន​ទូន្មាន​ទុកជា​បណ្ដាំ​ថា​ «ធ្វើស្រែ​នឹង​ទឹក​ធ្វើសឹក​នឹង​បាយ» ។​

ឯកសារ​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​ក៏​ដូចជា​ចម្លាក់​ផ្ទាំង​ថ្ម​តាម​ជញ្ជាំង​ប្រាសាទ​នានា​នៅ​សម័យ​អង្គរ ​ពិសេស​គឺ​សម័យ​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ពី​គ្រិស្តសករាជ​១១៨១​ ដល់​គ្រិស្ដសករាជ​១២១៨​ បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ដឹង​ថា ប្រទេស​ជាតិ​មាន​ការ​រីក​ចម្រើន​ដល់​កំពូល ។ ក្នុង​នោះ​បញ្ហា​សន្ដិសុខ​បាន​ឈានមុខ​គេ​ ព្រោះ​បញ្ហា​សឹកសង្គ្រាម​របស់​យើង​បាន​ទទួល​ជ័យ​ជំនះ​លើ​ខ្មាំងសត្រូវ​គ្រប់​ទិស​ទី ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​ទឹកដី​ខ្មែរ​ធំ​ទូលំទូលាយ​ ខាងជើង​ទល់​ប្រទេស​ចិន​ ខាងលិច​ទល់​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី​និង​ភូមា ​ខាងត្បូង​ទល់​សមុទ្រ​ខាងកើត​ទល់​ប្រទេស​ចាម​និង​សមុទ្រ ។​

បញ្ហា​កងទ័ព​ខ្មែរ​ខ្លាំងពូកែ​នា​សម័យ​នោះ​ក៏​គេ​ដឹង​ថា​បញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ចជាតិ​ក៏​ខ្លាំង​ដែរ គឺ​បញ្ហា​ផលិត​ស្បៀង​ក៏​មានដំណើរ​ការ​រីក​ចម្រើន​ទៅ​តាម​បច្ចេកទេស​ប្រើប្រាស់​ប្រព័ន្ធ​ធារាសាស្ដ្រ ដូច​មាន​បន្សល់​ទុក​នូវ​បារាយណ៍​ខាងលិច និង​បារាយណ៍​ខាងកើត ជា​អាង​ស្ដុក​ទឹក​សម្រាប់​ស្រោចស្រព​ដីស្រែ​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ។​

ជា​ពិសេស​បញ្ហា​ធ្វើសឹក​សង្គ្រាម ដែល​នាំ​ឲ្យ​កងទ័ព​ខ្មែរ​យើង​មាន​ទឹកចិត្ដ​ប្រយុទ្ធ​តស៊ូ​ប្ដូរផ្ដាច់​មុតមាំ​នោះ​ឃើញ​ថា អាស្រ័យ​ទៅ​លើ​ទំនាក់ទំនង​រវាង​សមរភូមិ​មុខ​និង​សមរភូមិ​ក្រោយ ។​ និយាយ​រួម​ទាំង​ទឹកចិត្ដ​បង្កើត​នូវ​អារម្មណ៍​គាំទ្រ​កងទ័ព​និង​មាន​កំហឹង​ឈឺចាប់​រួម​គ្នា​ផ្ដោត​ទៅ​លើ​សត្រូវ​តែ​មួយ​នោះ គឺ​គ្រប់​សកម្មភាព​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​តែង​គិតគូរ​ទៅ​លើ​សមរភូមិ​មុខ​ក្នុង​បំណង​ឯកភាព​គ្នា​ថា​ ប្រយុទ្ធ​យកជ័យ​ជំនះ ។ ម្ល៉ោះហើយ​គេ​បាន​កំណត់​ថា ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ម្នាក់ៗ គឺជា​កងទ័ព គ្រប់​ពេលវេលា​ជា​ពេល​ប្រយុទ្ធ​និង​គ្រប់​ទីកន្លែង​ជា​សមរភូមិ​ប្រយុទ្ធ ។​

ដោយសារ​តែ​មាន​ការ​គាំទ្រ​យ៉ាង​ពេញទំហឹង​ពី​សំណាក់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទៅ​លើ​កងទ័ព​កំពុង​ឈរជើង​ប្រយុទ្ធ​នោះ​ហើយ ដែល​គេ​ឃើញ​ប្រជាពលរដ្ឋ​បាន​ធ្វើការ​ឧបត្ថម្ភ​ស្បៀងអាហារ សម្លៀក​បំពាក់ និង​ផលិត​គ្រឿង​សព្វាវុធ​ជូន​ទៅ​កងទ័ព​ឯ​សមរភូមិ​មុខ ។ នេះ​ហើយ​ដែល​ហៅ​ថា​ជា​ការ​ផ្សារ​ភ្ជាប់​ទឹកចិត្ដ​និង​ទំនាក់ទំនង​ល្អ​រវាង​សមរភូមិ​ក្រោយ និង​សមរភូមិ​មុខ ។​

ក្នុង​សម័យ​សង្គ្រាម​៥​ឆ្នាំ​ ចាប់ពី​ឆ្នាំ​១៩៧០​ ដល់​១៩៧៥​ កងទ័ព​រំដោះ​បាន​ប្រយុទ្ធ​ឈ្នះ​កងទ័ព​លន់ នល់​ក៏​ដោយសារ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ចូលរួម​ខាង​កងទ័ព​រំដោះ​យ៉ាង​ប្ដូរផ្ដាច់​ស្វិតស្វាញ​ណាស់​ដែរ ។​ កាល​ណោះ​ គេ​ឃើញ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដាំបាយ​ដាក់​ស្មុក​មាន​ម្ហូប​ល្អៗ​ដាក់​ផ្ញើ​ទៅ​ជូន​កងទ័ព​គ្រប់​សមរភូមិ​ប្រយុទ្ធ​ទាំងអស់ ។ មែន ! ឃើញ​ថា​កងទ័ព​រំដោះ​បាន​ប្រយុទ្ធ​ឈ្នះ​ទាំងស្រុង​ទៅ​លើ​កងទ័ព​លន់ នល់ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៧ មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥ ។​

មេរៀន​ឧបត្ថម្ភ​កងទ័ព​នេះ​គឺជា​វិធី​លើកទឹកចិត្ដ​កងទ័ព​ឲ្យ​កាន់តែ​មាន​សន្ទុះ​ស្រួចស្រាល់​ក្នុង​ការ​ប្រយុទ្ធ​កាន់តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ថែម​ទៀត​ដើម្បី​សម្រេច​បំណង​រួម​គ្នា​តែ​មួយ​គឺ​កម្ចាត់ខ្មាំង​សត្រូវ​ឲ្យ​អស់ពី​ទឹកដី​ខ្មែរ ។ ចំពោះ​ទឹកចិត្ដ​ខ្មែរ​បាន​រក្សា​ការ​ដុះដាល​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ គឺជា​វប្បធម៌​ដ៏​ល្អ​មួយ​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ទាំង​ក្នុងស្រុក​ទាំង​ខ្មែរ​រស់នៅ​ក្រៅ​ស្រុក បាន​ដឹកនាំ​នូវ​ជំនួយ​ជា​ស្បៀងអាហារ និង​ថវិកា​ទៅ​សួរសុខទុក្ខ និង​ចែក​ជូន​កងទ័ព​ឈរជើង​នៅ​តំបន់​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​និង​ប្រាសាទ​តាមាន់​ក៏​ជា​សក្ខីកម្ម​បញ្ជាក់​តាម​ប្រពៃណី​ សមរភូមិ​ក្រោយ​ផ្សារ​ភ្ជាប់​សមរភូមិ​មុខ ក្នុង​បំណង​ការពារ​ទឹកដី​និង​សម្បត្ដិ​វប្បធម៌​ជាតិ​ឲ្យ​បាន​គង់វង្ស​ពិសេស​គឺ​ត្រូវ​រុញច្រាន​កងទ័ព​សៀម​ឈ្លាន​ទឹកដី​ឲ្យ​ផុត​ពី​ទឹកដី​ខ្មែរ ៕

ប្រភពៈ  សាលអាន​ថ្ងៃ​ទី​១០/១០/២០០៨ (ដកស្រង់​ពី​កាសែត​កោះសន្ដិភាព)

Source: ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ





Comments
Loading...