Ultimate magazine theme for WordPress.

ស្ពានថ្ម​បុរាណ​៦​បាន​បន្សល់​ទុក​តាំងពី​សម័យ​អង្គរ​មក​ដល់​បច្ចុប្បន្ន





ស្ពាន​កំពង់ក្ដី​ដែល​បាន​កសាង​ឡើង​សម័យ​មហានគរ

ស្ពានថ្ម​ទាំង​៦​ចាប់ពី​ស្រុក​ជីក្រែង​ទៅ​ទល់​នឹង​សៀមរាប​ស្ថិត​នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ផ្លូវជាតិ​លេខ​៦​គឺ​បាន​បន្សល់​ទុក​មក​តាំងពី​សម័យ​អង្គរ​មក​ម្ល៉េះ ។ ស្ពានថ្ម​ទាំង​៦​នោះ​ នៅ​ល្អ​តែ​ប្រើប្រាស់​បាន​តែ​ស្ពាន​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ គឺ​ស្ពាន​កំពង់ក្ដី ។ ចំណែក​ស្ពាន​៥​ទៀត​នោះ​បាន​បាក់​ខូច​អស់​ស្ពាន​ពីរ​ទៅ​ហើយ​ នៅ​សល់​ស្ពាន​បី​ទៀត​កំពុង​ទ្រុឌទ្រោម ។

ស្ពាន​ទាំង​៦​កន្លែង​នោះ​សាងសង់​ដោយ​ថ្មបាយក្រៀម​រៀប​បន្ដុប​លើ​គ្នា​ជា​សសរ​ទប់​បញ្ជាន់​លើ​គ្នា​បញ្ជិះ​ថ្ម​ដល់​ផ្ទៃ​ខាងលើ​រាបស្មើ​សម្រាប់​ធ្វើ​ដំណើរ​ឆ្លងកាត់ ។ ក្រុម​អ្នកវិភាគ​លើ​ការ​ខូចខាត​នៃ​ស្ពាន​នោះ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ កាលពី​ជំនាន់​ដើម​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ​និង​ដឹក​ជញ្ជូន​មាន​ទម្ងន់​ស្រាល និង នៅ​តិច​មិន​លើស​ពី​ការ​ទទួល​ទ្រាំទ្រ​ពី​ស្ពាន​នៅឡើយ ម្ល៉ោះហើយ​ស្ពាន​ចេះ​តែ​រក្សា​បាន​រូបរាង និង​មាន​សមត្ថភាព​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុង​ការ​ស្វាគមន៍​ដល់​មនុស្ស​និង​យានជំនិះ​គ្រប់​ប្រភេទ​ឆ្លងកាត់ ។ ជាក់ស្ដែង​កាលពី​សម័យ​បុរាណ​មាន​តែ​ក្បួនទ័ព​ដំរី​ប៉ុណ្ណោះ​ឆ្លងកាត់​ដែល​គេ​គិត​ថា មាន​ទម្ងន់​ធ្ងន់​ប៉ុន្ដែ​មិន​ហួស​ពី​ ២ ​ទៅ​ ៣​តោន​ នោះ​ទេ ហើយ​យ៉ាងច្រើន​ត្រឹមតែ​រទេះ​គោ និង​រទេះក្របី​ដឹក​ជញ្ជូន​ឆ្លងកាត់​ប៉ុណ្ណោះ ឃើញ​ថា​អាច​ប្រព្រឹត្ដ​ទៅ​បាន​ប្រកបដោយ​សុវត្ថិភាព ។

ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​មូលហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ស្ពាន​ឆាប់​ទ្រុឌទ្រោម​ខូចខាត​នោះ​ព្រោះ​មាន​រថយន្ត​ធំៗ​ដឹក​លើស​ទម្ងន់​ ដូចជា ​ការ​ដឹកឈើ ដឹក​ថ្ម ដឹក​ដី​ជាដើម ។ ស្ពាន​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​បំផ្លាញ​ដោយសារ​សង្គ្រាម និង ពួក​ខ្មែរក្រហម​ផង​ដែរ ។

តាម​លោក​បណ្ឌិត​មីសែល ត្រាណេ អ្នក​ស្រាវជ្រាវ​ផ្នែក​បុរាណវិទ្យា​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ស្ពានថ្ម​ទាំង​៦​កន្លែង​នោះ​កសាង​ឡើង​តាំងពី​សតវត្ស​ទី​១១ ​ដល់​សតវត្ស​ទី​១៣ គឺ​ក្នុង​សម័យ​អង្គរ ពិសេស​គឺ​ក្នុង​រជ្ជកាល​ព្រះបាទជ័យវរ្ម័ន​ទី​៧ ដែល​កាល​ណោះ​មាន​ការ​សាងសង់​សាលាសំណាក់​តាម​ផ្លូវ​ចំនួន​ ១២១​កន្លែង និង​មន្ទីរពេទ្យ​ចំនួន​ ១០២​កន្លែង ។

ចំពោះ​ខ្នាត​ស្ពាន​ដែល​ពី​មុន​មាន​ទទឹង​ខ្លី ព្រោះ​ចរាចរណ៍​ឆ្លងកាត់​មិន​ច្រើន​ដូច​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ទេ ។ តែ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ផ្លូវត្រូវ​ពង្រីក​ទទឹង​ថែម​ទៀត ដើម្បី​ឆ្លើយ​តប​នឹង​តម្រូវការ​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ​កើនឡើង ម្ល៉ោះហើយ​ចាំបាច់​ត្រូវ​កសាង​ស្ពាន​ថ្មី​នៅ​ក្បែរ​នោះ​ផង​ដែរ ។ ឯការ​ជួសជុល​ស្ពាន​បុរាណ​ទាំងនេះ យើង​ត្រូវធ្វើ​យ៉ាងណា​ឲ្យ​ដូច​លក្ខណៈ​ដើម​ព្រោះ​ដើម្បី​រក្សា​កេរដំណែល​របស់​ដូនតា​យើង​ ព្រោះ​វា​ជា​វត្ថុ​បុរាណ ឬ​ជា​បេតិកភណ្ឌ​ជាតិ​ទៅ​ហើយ ។ ជា​ពិសេស​គួរ​រក្សា​ទុក​ទម្រង់​ដើម​ដើម្បី​ឲ្យ​កូនចៅ​ជំនាន់​ក្រោយ​បានឃើញ​ពី​ស្នាដៃ​សម័យ​អង្គរ​ដ៏​រុងរឿង​របស់​ខ្មែរ ៕

ប្រភពៈ  សាលអាន​ថ្ងៃ​ទី​៣០/០១/០៩ (ដកស្រង់​ពី​កាសែត​កោះសន្ដិភាព)

Source: ប្រវត្ដិសាស្រ្ដ





Comments
Loading...